O  die dans van die plastieksakke!  Dis Oosweer in Swakopmund.  Die sonnetjie steek, steek en  pasop as hy jou buite vang.  Die wind   “sandblast”  jou,  sand tot tussen jou tande,  in jou oe  en jy berou die dag toe jy  so fluks uit die motor klim om sake te verrig of inkopies te doen. 
Platgedrukte kartonne vlieg en rol by jou verby soos  versmaaide ridders by die dans.  O die dans van die plastieksakke.  Liggies trek hulle by jou verby en neem hulle plek in teen die heiningdraad nadat hulle die ridders van die kartondose versmaai het.  Die ridders blaas die aftog in die middel van die straat en een na die ander motor ry daaroor.  As jy weer jou oe oor die omgewing laat gaan, dan druk die swartgalligheid jou so half eenkant toe as jy wil wonder hoe die toekoms more sal lyk. 
Jy word so intussen oorweldig deur die walms van die vullishope so liggies op die windjie gedra.  Jy soek na redes om die  genadelose ooswind wat jou teister te regverdig en jou met die lewe te versoen
Ja,  miskien is dit soos die oumense se dat Swakopmund die opoffering  moet maak en sonder kniee wat knak hulle man moet staan in die oosweer, want sien dis glo so dat die reen dan in die volgende seisoen gaan kom, ‘n seen vir ons almal en dan tree Swakopmund weer soos die helde uit die beproewing  na vore ,  baie trots op hulle heldemoed vir die skuldlas wat hulle moet dra vir die  hele volk.
O, die dans van ons suster, die Ooswind!  Eers oor die duine loer sy skelm.  Maar weet dat  sy jou nou-nou in haar volle glorie gaan tref.  Opgee, sal sy nie.  O, nee die Swakopmundsimfonie  gaan voort.  Die dirigent  is in sy eie wereld en hy voltooi sy uitvoering met
Allegretto con brio!!!   Nooit stel hy sy gehoor teleur nie  Die heiningdrade bewe in die Ooswind  Allegretto con brio!!!